ΑΝΩ ΠΕΔΙΝΑ

 

Ιστορία

Τα Άνω Πεδινά είναι χωριό του Δήμου Ζαγορίου του Νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται στο κεντρικό Ζαγόρι, χτισμένο στα 960 μέτρα. Μόλις 35 περίπου χιλιόμετρα από την πόλη των Ιωαννίνων, τα Άνω Πεδινά, αποτελούν έναν μοναδικό προορισμό για διακοπές, καθώς είναι συνυφασμένα τόσο με τον τουρισμό και τη φιλοξενία, όσο και με την ηπειρώτικη και ζαγορίσια παράδοση. Η αρχιτεκτονική του χωριού, όπως και των υπολοίπων χωριών βασίζεται στην κατασκευή Ξενοδοχείων, σπιτιών και εστιατορίων από πέτρα, κάτι το οποίο αποτελεί μοναδικότητα για την περιοχή. Πρίν το 1928 το χωριό ονομαζόταν Άνω Σουδενά, όπου η λέξη Σουδενά αποτελεί σλάβικο τοπωνύμιο και που σημαίνει ”κρύος τόπος”. Από το χωριό κατάγονταν, μεταξύ άλλων, ο δάσκαλος του Γένους και εθνικός ευεργέτης Νεόφυτος Δούκας (1760-1845), κληρικός, λόγιος, διευθυντής της Σχολής Βουκουρεστίου και πρώτος διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής, και ο Ιωάννης Λαμπρίδης (1839-1891), ιατρό-φιλόσοφος, δωρητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μελετητής του ηπειρώτικου πολιτισμού και ο Ιωάννης Λαμπριάδης (1821-1889), ιδρυτής της Λαμπριαδείου Οικοκυρικής Σχολής.

 

 

Τι μπορείτε να δείτε στα Άνω Πεδινά

Στα Άνω Πεδινά μπορείτε να επισκεφτείτε ποικίλα αξιοθέατα όπως:

  • Το Μοναστήρι της Ευαγγελίστριας, που βρίσκεται στην αρχή του χωριού ακριβώς απέναντι από τον ξενώνα μας, όπου η ανέγερση του χρονολογείται κατά το 1793 και ιστορήθηκε το 1809
  • τον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, που αποτελεί την κεντρική εκκλησία του χωριού και που βρίσκεται στην πλατεία του χωριού. Η ανέγερση του χρονολογείται το 1793
  • τον Ι.Ν. Αγίας Παρασκευής
  • τον Ι.Ν. Κοίμησης της Θεοτόκου
  • το παλιό σχολείο όπου στεγάζει τη βιβλιοθήκη του Νεόφυτου Δούκα όπου φιλοξενούνται σπάνια συγγράμματα.

Τα Άνω Πεδινά, με την μοναδική πετρόχτιστη αρχιτεκτονική τους, τα καλοδιατηρημένα σπίτια τους, τη μοναδική φιλοξενία τους και τις ποικίλες δραστηριότητες είναι που έλκουν την προσοχή του επισκέπτη για επίσκεψη.

 

Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου

 

Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου

 

Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής

 

 

© 2026 XENONAS ACHNOULAS